ADE
De term ADE staat voor Attention Disorder Eater, een afgeleide van de term ADD wat staat voor Attention Deficit Disorder. In beide gevallen gaat het om mensen die moeite hebben zich te ontspannen, bij wie de buitenwereld veel invloed heeft op hun gedrag en denkwijze, depressieverschijnselen vertonen en bijzonder kritisch zijn. Deze mensen ervaren een leegte in zichzelf zonder te weten waar dit vandaan komt en hebben een wisselend humeur. Als je jezelf hierin herkent dan bestaat er een goede kans dat je in de ADE categorie valt. U heeft het een na het andere dieet gevolgd en kon het niet volhouden ofwel, u viel er niet naar verwachting mee af.
|
| ||||||
U wilt wel graag minder wegen maar zou niet meer weten hoe door te zetten. Er is meestal wel iets in uw leven dat maakt dat het niet vol te houden is. U kunt wel streng zijn voor uzelf maar bepaalde uren van de dag of avond zwicht u toch. Dit alles maakt dat u het na verloop van tijd de hele boel er maar weer bij laat zitten. Eigenlijk begrijpt u niet waarom juist u het zo moeilijk vindt om vol te houden | |||||||
Onrust wegnemen door Eten In geval van mentale verveling treedt er bij ADD een vorm van onrust op. Niet weten waar hij of zij aan toe is – wat gaan we doen, wat wordt er van mij verwacht, wat kan ik, wat kan ik niet, hoe kan ik wel, hoe kan ik niet, wat denkt de ander - etc. Tijdens dit interne verhoor is het stressgehalte hoog en werken de hersenen op volle kracht. Zoals bekend treden bij stress de waarschuwingssignalen in werking, ofwel, adrenaline vertelt het lichaam waakzaam te zijn. Het onheil echter blijft beperkt tot de bovenkamer, de machinery die aangeeft dat, om te over leven er NU ‘olie in de motor’ moet. Ofwel, een glucose aanvraag. Immers, er is een waarschuwing afgegeven en ‘we’ dienen op alles te zijn voorbereid. Snelle suikers zoals snoep, koek, gebak, chocolade en snelle koolhydraten zoals chips, patat, pasta zijn dan zeer gewenst. Tijdens de alarmfase eten we liever geen langzame suikers als peulvruchten, eiwitten en voedsel met een lage glycemische waarde. Het verschil tussen ADD en ADD stoornisvrij Voor een ADD’er is dit funest. Meer dan ooit tevoren krijgt de ADD’er prikkels van de buitenwereld door, steeds heftiger, steeds frequenter. De hersenen draaien overuren om alles een plek te geven: datkost energie, liefst snelle energie en zo zitten we in een vicieuze cirkel opgesloten. Het onvermogen van de hersenenbelangrijke van minder belangrijke zaken te scheiden, zorgt voor een constante overbelasting van het brein. ADD is een genetisch biochemisch probleem in de hersenen. In de hersenen bevinden zich meer dan een biljoen zenuwcellen. Tussen deze cellen lopen onderling meer dan 10.000 verbindingen welke diverse informatie – prikkels - uit de buitenwereld registreren, omzetten, ‘shiften’ en ‘deleten’. Dat kost een ‘persoon zonder stoornis al veel energie, dus voor een ADD’er bij wie de ‘shift / delete’ knop niet werkt komt het tot hoogspanningsniveau. De hersenen van de ADD’er zijn zo ingesteld dat ze alle inkomende informatie als ‘top -urgent’ verwekt. Dat leidt tot stress. Daarop maakt het lichaam adrenaline aan: de flight or fight strategie wordt in werking gesteld. Koolhydraten = energie wordt gevraagd om te kunnen vechten of vluchten. Omdat de noodsituatie uitblijft, neemt de interne energie voorraad in de vorm van vet, toe. Het verschil tussen ADE en emotionele eters Het verschil tussen emotionele eters en ADE is dat bij ADE geen aanwijsbare aanleiding - in de vorm van verklaarbaar verdriet - in zijn of haar verleden hoeftte zijn om onrust weg te eten. De vorm van onrust van de ADE’er komt voort uit een stoornis in de hersenen en niet vanuit in het verleden opgebouwde malaise. | |||||||
